Tandarts tot in de dood
Als de zoon van een gepensioneerde tandarts, stelde ik mezelf de vraag of het beroep van tandarts ophoudt te bestaan als je niet meer BIG-geregistreerd bent. Dit kwam ter sprake toen we de rouwadvertentie voor mijn vader moesten opstellen. Moest daar naast de titels van echtgenoot, vader en opa ook nog 'tandarts' bij worden vermeld, terwijl hij al 27 jaar met pensioen was? Het ging hier niet zomaar om iemand die overleden was, hij was namelijk een tandarts.
De vraag die opkomt is of je een tandarts bent of simpelweg werkt als tandarts. Of je naast het behandelen van patiënten ook nog actief betrokken bent bij het vakgebied. Denk aan de gepassioneerde tandartsen, die niet per se lid hoeven te zijn van een bepaalde vereniging, en de tandartsen die het liever rustiger aan doen. Passie is een keuze, geen verplichting.
In de tijd van mijn vader was passie voor het vak niet altijd een keuze, aangezien bijna iedereen een eigen praktijk had met alle drukte van dien. Hij runde zijn eigen praktijk aan huis (met aanvankelijk maar liefst 12000 patiënten) en had maandelijks een zeer drukke weekenddienst. Het hele dorp kende hem en wist waar hij woonde. Hij was niet zomaar een tandarts, hij was de tandarts. Gedreven tegen wil en dank.
De balans tussen werk en privé was ver te zoeken, laat staan het gebrek aan privacy. Buiten werktijden dook hij onder in Muggenbeet, waar hij al vroeg in zijn carrière een tweede huis had gekocht, net zoals vele tandartsen uit die tijd elders een toevluchtsoord zochten. Privacy was voor een dorps-tandarts misschien niet vanzelfsprekend, maar gelukkig wel te koop.
Na 30 jaar hard werken in zijn praktijk had mijn vader er genoeg van. Het was tijd om te stoppen met werken, maar ook tijd om afscheid te nemen van zijn beroep als tandarts. Hij verhuisde naar Muggenbeet om daar een nieuw leven te beginnen. Een leven in de natuur, zonder patiënten en volgeboekte agenda's. Het was tijd om te genieten en tandheelkunde hoorde daar niet meer bij.
Uiteindelijk stond er geen 'tandarts' in de rouwadvertentie, want dat was hij al lang niet meer. Toch ontvingen we een week later verrassend veel kaarten van voormalige patiënten, ondanks dat hij al 27 jaar met pensioen was. Mijn vader had al lang afscheid genomen van het vak, maar voor zijn patiënten bleef hij tot in de dood hun tandarts.
Jerry Baas
Tandarts Amsterdam, Tandarts Amsterdam Zuid, Tandarts Amsterdam Centrum, Tandarts Amsterdam de Pijp, Tandartspraktijk Amsterdam Zuid
